bu taşındığımız küçük ve şirin ev, yepyeni şeylerin başlangıcı oldu.yıllarımız burada birbirini kovaladı ve biz değiştik.tavan arası merak uyandırmıyor artık. bir türlü tanışamadığımız gizemli komşularımız da ilgimizi çekmiyor. öyle ki birbirimizden sıkıldığımızı bile düşünüyoruz bazı bazı. henüz dile getirmiyoruz ama biliyorum, bir gün çekinmeden dile getireceğiz.
herşey sıradanlaşıyor. geçen 5 yıl içinde -belki 6- farkında değildim ama bugünlerde farklı. aynı şeyleri yapıp, günlerin bitişi için sabırsızlanıyoruz.soğuktan çatlamış dudaklarımızda lanetler mırıldayıp eve geliyor ve sabahı beklemeye koyuluyoruz.
yıllar öncesini hatırlıyorum.hiç de zorlanmıyorum hatırlarken.sanıyorum o günlere çok uzak olmadığımı düşünmek içimi rahatlatıyor.ne yazık ki gerçek öyle değil.uzağım.
yıllar öncesini hatırlıyorum.konuşmak için, bakmak için, dokunmak için, sebepler yarattığımız günlerdi.sanki başka iş yokmuş, varsa bile olmasa da olurmuş gibi.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder