ayakkabılarım ıslaktı.çorap giymemiştim ve deli gibi yağmur yağıyordu.ayak parmaklarımın buruştuğunun farkındaydım.bez ayakkabılar sadece ayakkabıydı, amaçsız.
dökülmüş sarı yapraklar bileklerime ulaşacak yığında, sokakları kaldırımları ve caddeleri dolduruyor.şimdilik kimse temizlemiyor.ıslanınca çok kaygan oluyorlar.düşmek istemem.benim ülkemde insanlar düşenlere bakıp gülerler.
demem o ki yeterince bahanem vardı ayakkabılarımı çıkarmak için.yapraklar halıdan farksızdı hem.hem yağmur da yağıyordu.zaten ıslaktım ve bu hoşuma gidiyordu.
öylece yürüdüm bir saatten fazla.farkında olduğum ama olmazlıktan geldiğim ucuz oyunları düşündüm yol boyunca.epey uzaklaşmışım.arkamdan yaklaşmakta olan trenin sesini duydum.koşar adım durağa gittim.ayakkabılarımı giydim ve eve döndüm.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder