Saatim durmuş- Beynim işlemiyor - Neyse ki umutlanmak kadar unutmak da bahşedilmiş kalbimize. Bugün kafama koydum bitki olmayı. Aklım neredeymiş insan olmayı tercih ederken. -Öyle bakma Frida!-Sahiden yaratılırken soruldu mu acaba, kurbağa mı olmak isterim yoksa insan mı diye? Şimdi kurbağalar mı akıllı, gelincikler mi yoksa ben mi? Ben, ne istediğini bilmeyen tuhaf biri olacağım hep. Mutlu olmak için yaşarmışız. Birinden daha duymuştum bunu. Vermek zorunda olduğum kararlar beni mutlu etmiyor. Hem bitkiler hangi mevsimde açıp hangi mevsimde solacağına karar vermiyor.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder